Z duchem świętym wiązać będzie się jedno ze świąt, a mianowicie zesłanie ducha świętego, które według opisów w dziejach apostolskich było wydarzeniem w dzień pięćdziesiątnicy po święcie paschy, czyli czterdzieści osiem dni po Wielkiej Nocy. Na zebranych w wieczerniku apostołów, Maryję oraz niewiasty zstąpił w tym momencie duch święty. Apostołowie zaczęli w tym momencie przemawiać w różnego rodzaju językach, a oprócz tego otrzymali różnego rodzaju dary duchowe. Zdarzenie to zapowiedział Jezus bezpośrednio przed tym zanim wstąpił do nieba. Zesłanie ducha świętego uważane jest obecnie za początek kościoła na ziemi. Bóg objawiony został w starym testamencie, jego syn osobiście głosił naukę na ziemi, a jego służba ukoronowana została przez zesłanie świętego ducha, którego obiecał i którego zesłał. Przy interpretowaniu Biblii, zesłanie ducha świętego, rozpoczęcie przemawiania przez apostołów różnymi językami, często zestawiane jest z pomieszaniem języków, które miało miejsce w momencie budowy wieży Babel. W chwili zesłania ludzkość zdołała symbolicznie przełamać wszystkie z barier i na nowo zjednoczyć się poprzez ducha świętego. Podobna myśl wyrażana była między innymi przez samego świętego Pawła, pisząc, że nie ma już greka, ani Żyda, wszyscy są natomiast jedną wspólnotą.